دیشــب بـــت خیالــت را . . .
در دلــــــ شکستـــــم . . .
امـــــا نمــــےدانـــــم . . .
امـــــروز . . .
بـــا کــــدامـ دمِ مسیحــــایے . . .
جــــانــــــ گـــرفتـــــے . . .
کــہ هــر جــا مــےنگـــــرم . . .
جــــز خیــــال تـــو نیســـت . . .

 هیـچــوقـــت . . .

برایِ کـسـی کـه دوسـتش داری . . .
عطـری را که میـزنی ، نخـر. . .
بــویِ نبـــودن هـــایــت . . .
دیـوانـــــه اش مـی کنـــد . . .

ســـال هـا بـعـد . . .
اگـر بفهـمـــی . . .
از پیــش خـودتـــــ رفتـــــی . . .
نــه از پیــش مـــن . . .
چـه حـالــی خـواهــی شـــد . . .
وقتـــی بفهمــــی . . .
آینـــه ای را شکستــــی . . .
کـــه در آن . . .
خـودتـــــ را در آغـوش میگرفتــی . . .

كنار تو انگار جهان منو رعايت ميكنه...
براى آرامش همين حضور كفايت ميكنه...
حضور تو مسبب نفيس ترين خاطره هاس...
روزى كه بى تو سر بشه براى من بى محتواس..

 آنـقــدر دلتنگــت شــده ام . . .

کــه میتوانـم سـاعــت هـــا . . .
بـا تـو پشـت تلفـن حـرف بزنـم . . .
بــدون آن کــه حـتــی . . .
شمــاره ات را . . .
گـــرفتــه بــاشــــم . . .

ســـاکتـــــم . . .
چــون یـکـــ بغـــض سنگــی . . .
تمـــام تــار هـای گلویـــم را . . .
بــه راحتــی قطــع کــــرده . . .
حـالــا فقــط منـــــم . . .
و حنجــره ای کـــــه . . .
فریـــادش سکـــــوت اســـــت . . .

 یک زن نمی شکند !

   هزار تکه می شود

   وقتی در عمق صبوری

   دروغ مردی را

   به جا رختی تظاهر می آویزد

   و آنقدر اتو می کشد

   تا شکل راستی شود

   اما بانو ...

   لباس بد قواره

   همیشه به تن زار میزند

   ... و معجزه هیچ خیاطی هم

   کافی نیست .

   و تو ! " مرد رویای یک زن "

   چگونه از سازی هزار تکه

   شوق شنیدن

   آوایی خوش داری ؟ .....

 ندیدمت که بگویم چقدر زیبایی

  نیامدی که ببینم شبیه دریایی ،

  ببین دوباره غروب است و جاده آماده

  بنا به گفته مردم غروب می آیی !

  شکوه آمدنت را ببخش به چشمانم

  بیا الهه غربت سوار صحرایی .

 خدایا ..

   دلم ، روحم ، جانم ، دست اوست ..

   در این آشفته بازار ، زندگی ام نزد اوست ..

   تویی و من ..

   هوایم را داشته باش ..

درد من

   تنها و تنها برای من است

   تو نه آنرا میبینی

   نه می توانی حس کنی

   و نه رنج حاصل از آنرا تحمل می کنی

   اما باور کن می توانی با بودنت

   تحملش را برای من آسانتر کنی .

دلتنگت که میشوم

   آسمان هم دلش ریش میشود...

   ای از تبار یاس های خوش بو

   تو ای به رنگ سرمستی

   پنهان شده ای که چه؟!

   تابستان بهانه است

   سرزمینمان داغدار کوچ توست...

   غبار دوریت طراوت را مسموم کرده

   و انگورها مستی ز تو میطلبند .

   به گمانم کم سویی اخترکان محصول غیبت های توست...

   ... ای حسن تعلیل جهان!

   نمایان شو

   تا آرامش بر ظرف زمان طلاکوب شود...