چشامو میبندم تا نبینم بد شدی

زودی می خوابم تا فکرتو نکنم

تمام عکساتو سوزوندم تا از فکرت بیرون برم

تمام لحضه ها اگه بیاد به یادم هم

دیگه نمیاره توی چشمام اشک


دیگه زره ای عشق بهت ندارم

حتی تو خواب هم اسمی ازت نمیارم

دوووووست داشتم

تو قسم خوردی و

که تووووووو قلب تو

کسی جز من نیستو

داری میسوزونی خودمو قلبمو

اما تو که ترکم کردی و

من موندم و تکه های قلبمو

غرورمو و مرگمو

حالاااااااا
گمشو از قلبم و خاطراتمو و زندگیم هرررررری

دنیا ااا تو چرا از من کینه داری

دنیااااا تو چرا هر چی بده واسه من میاری
دنیااااا تو چرا از من کینه داری

دنیاااا تا میام دوباره شاد شم

تو غم ها راواسم میاری

دنیااا دیگه نفسم بالا نمیاد

بگو چرا از من کینه داری

همین دیروز که با خودم عهد بستم
تلاش کنم تا موفق بشم

تو برام درست کردی دعوا

غوغا بپاکردی دنیا

دیگه بی قراری نکن دل من
دیگه عشق رو طلب کن دل من
دیگه دل دل نکن دل من
دیگه طلب مرگ نکن دل من
دیگه عادت کن به تنهایی دل من
محبت رو گدایی کن دل من

چرا مگه من انسان نیستم

چرا دل من میشکنه هربار

چرا مگه انسان نیستم

چرا منو میندازن هربار

چرا مگه انسان نیستم

چرا میبازم هر بار

چرا مگه انسان نیستم

چرا منو نمی خوانننننن

چقدر دنیا قشنگه

قشنگه و رنگارو رنگه

چقدر آدما خوبند و بدی ندارند

همه انگار شیطان پرستند

فرشته ندارند

پر از دروغ و مست اند
چقدر دنیا قشنگه

گلاش رنگ و وارنگه

دختر هاشون رو ببینی غش می کنی

صورتا رنگین کمانه
هم این ور کمانه هم اون ور کمانه
چقدر دنیامان مهربانه

پسرا شون رو نگو ساپرت پوشند رژ لب و ابرو برداری راه انداختند
تو ارایشگاه و سلمانی

چقدر دنیا قشنگه اسمونش رنگ و وارنگه
ملوک خانوم پشت سر نرگس خانون حرف میزنه

نویسنده آرزو

دیگه نگو بی خیال و تمومش کن
دیگه نگو هر چی مجازیش دروغه
تو حقیقت هم بازی هامون بی فروغه
دیگه نگو گریه نکن و بزرگ شو
دیگه نگو عزیزم دیگه نگو
حرفات عذابم میده دیگه نگو
دیگه دلم و قبلم رو دوست ندارم
دیگه حوصله دردودل هم ندارم
دیگه خدا ! خدا تو هم ندارم

دوست داشتنی رو که بعدِ از دست دادن طرف متوجهش بشی، دوست داشتن نیست، مرضِ ترک عادته که به مرور زمان خوب میشه.

جرعه به جرعه میدهم شعر به نوش دلبرم دل که نکرد اثر به او
شـعر کند مگر اثر . . .

و
رفت...!
نماز میّت بخوانید،
این جنازه
دیگر
نفس هَم
نمی کِشد..!